آموزش برنامه‌نویسی Ruby – بخش اول

همونطور که توی پست قبلیم گفتم، دارم برنامه‌نویسی Ruby یاد می‌گیرم فقط از روی کنجکاوی و قدرت انجام مقایسه درست بین زبان‌های برنامه‌نوسی مختلف.

خب برای شروع می ریم ببینیم ویکی‌پدیا در موردش چی گفته:

  • روبی یک زبان برنامه‌نویسی انعطاف‌پذیر، پویا و شی‌گرا است. (درست مثل PHP و Python)
  • روبی شیوه‌های نگارشی پرل و اسمال‌تاک را با هم در خود دارد.(خب با هیچ کدوم از اینا کار نکردم)
  • زبان روبی در سال‌های میانی دهه ۱۹۹۰ توسط یوکیهیرو ماتسوموتو در ژاپن اختراع شد
  • از برنامه‌نوسی تابعی و شی‌گرا پشتیبانی می‌کند. (مثل همون دوتایی که بالا گفتم)
  • روبی یک زبان برنامه‌نوسی تفسیری‌ است. (یعنی کامپایل نمی‌شه و در هنگام اجرا توسط مفسر تفسیر میشه
خب توضیحات خوبی بود و آدم می‌دونه که با چی سر و کار داره. حالا می‌ریم سراغ اولیت تکه کد که معمولا مثال Hello World بهترین گزینه‌ست.
یا
خب بیاییم همین دو خط بالا رو تفسیر کنیم:
– برای چاپ رشته و یا هرچیزی در خروجی می‌تونیم از توابع print یا puts استفاده کنیم. هر جفتشون کارشون یکیه ولی تنها فرقشون اینه که puts مقدارش رو توی یم خط جدید چاپ می‌کنه.
– همونطور که مشاهده‌ کردید، مانند python، برای پایان خط لازم نیست ما semicolon بذاریم.
– رشته را در میان دو ” ” قرار میدیم که این مورد تو اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی مشترکه.
انواع داده‌ای در Ruby، مثل بقیه زبان‌های برنامه‌نویسیه و تفاوت خاصی نداره با بقیه و از همه چی پشتیبانی می‌کنه.
تعریف متغیرها توی روبی قوانین خاصی داره مثلا متغیرها باید به صورت lowercase تعریف بشن و اگه نام متغیر بیشتر از یه بخش بود با _ از همه جدا بشن بخش‌ها. یعنی نام متغیر باید snake_case باشه. همچنین نوع متغیر به صورت داینامیک بسته به مقدارش تغییر می‌کنه. مثال زیر را ببینید:

 

همونطور که توی کد دیدید، متغیر my_variable ابتدا دارای مقدار ۱۰۰ بود که نوعش میشه عدد صحیح و بعدش همون متغیر نوعش به string تغییر پیدا کرد. انواه آرایه هم به صورت زیر تعریف میشه:
برای کامنت‌گذاری در کد به صورت یک‌خطی از # استفاده می‌کنیم. (تو کد بالا نمونه‌ش هست) و برای کامنت‌گذاری چندخطی به روش زیر عمل می‌کنیم:

 

برای چاپ مقدار یک متغیر داخل یک رشته به این روش عمل می‌کنیم:

 

فقط کافیه که نام متغیر را بین #{} قرار بدیم و تمام.
فکر می‌کنم تا همینجا بسه واسه مقدماتش. تو پست‌های بعدی در مورد ساختارهای کنترلی و شرطی صحبت خواهم کرد.

شروع یادگیری چیزایی که بلد نیستم مثل Ruby

۲-۳ روز پیش تصمیم گرفتم روزانه حداقل ۲-۳ ساعت صرف یادگیری چیزایی که بلد نیستم بکنم. خب برای همینم یه لیست ازشون تهیه کردم که به شکل زیره:

خب همونطور که دیدید حجم مطالبی که می‌خوام یاد بگیرم خیلی زیاده و نمیشه همه‌شو با هم یاد گرفت و باید کم‌کم یادشون گرفت. خب برای شروع با Backbone شروع کردم به کار کردن و مثل همیشه یادگیری طی انجام یه پروژه واقعی رو بیشتر دوست دارم.  یه سری کتاب خوندم و یه چندروزی هم داکیومنت‌هاش جلوم باز بود.(کلا عادت ندارم چیزیو حفظ کنم. مخصوصا تو برنامه‌نویسی که معمولا داکیومنت‌های اون زبون برنامه‌نویسی جلوم بازه اگر چه ممکنه خیلی کم ازشون استفاده کنم). تو بخش‌هایی از پروژه‌ای که در حال انجامش بودم ازش استفاده کردم و کلیاتش اومد دستم ولی خب زیاد وقت نداشتم که عمیق بشم توش و اینکه دوست دارم فریمورک‌های دیگه رو هم امتحان کنم مثل AngularJs.
بعد از Backbone رفتم سراغ زبان برنامه‌نویسی Ruby. منبعم برای یادگیریو Codecademy انتخاب کردم چون هم با کلیات ش آشنا می‌شدم و هم اینکه دست به کد می‌شدم. «دست به کد شدن برای یادگیری برنامه‌نویسی بهترین روشه»(مریلاگ). خلاصه رفتم سراغش و  با سینتکس، دستورات کنترلی، متغیرها، دستورات شرطی و متغیرهاش آشنا شدم و به نظرم زبان خیلی راحتیه و کد زدن باهاش خیلی حال میده دقیقن مثل پایتون.
سعی می‌کنم تو مطالب بعدی، چیزایی رو که یاد گرفتمو اینجا به اشتراک بذارم تا هم برای خودم مرور بشه و هم به یادگار بمونه.
*اگه وقت کنم می‌خوام بلاگو ببرم روی یه هاست شخصی و با دامین شخصی ولی تا اون موقع اینجا می‌نویسم.